
(Escher’s Relativity)
Μετά από μια κοπιαστική μέρα, βρίσκομαι στο dvd club της γειτονιάς μου, προσπαθώντας επί αρκετή ώρα να βρω μια ενδιαφέρουσα ταινία που να μην έχω δει… Περνώντας η ώρα, άρχισα να γίνομαι πιο ελαστική στις επιλογές μου, είπα : “Οκ, ας βρω μια καλή, κι ας την έχω ξαναδεί, μόνο να μου αρέσει πολύ και να με ταξιδέψει”….Και τότε, έπεσε η ματιά μου πάνω της…περίεργο, ήταν στο ράφι με τα παιδικά!!!
Τι σημασία έχει? Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ, που πήγα το κουτί της στον υπάλληλο σχεδόν χοροπηδώντας. Γυρίζοντας στο σπίτι, εφοδιάστηκα τα απαραίτητα αναψυκτικά και snacks, έκλεισα το κινητό, και άνοιξα τέρμα τα ηχεία …(με κάτι τέτοιες ταινίες γίνομαι άπληστη, θα ήθελα να έχω ένα προτζέκτορα, έναν ιδιωτικό κινηματογράφο…) Την απόλαυσα όσο διαρκούσε, αλλά δεν μου έφτασε, ήθελα κι άλλο!!! Έτσι παρακολούθησα και τα making of, τα οποία ομολογώ πως ήταν εξίσου ενδιαφέροντα με την ταινία… (Θεέ μου, όλα ήταν φτιαγμένα στο χέρι, ούτε καν Blue Screens δεν είχαν…απίστευτο!!!) Κι ύστερα ξεσκόνισα το Internet για να πάρω κι άλλες πληροφορίες…(κάτι πρέπει να κάνω γι αυτό το χούϊ, δεν χορταίνω ποτέ, πρέπει να το προσέξω…
)
Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας με χαρά, μια από τις αγαπημένες μου σκηνές – τραγούδια της ταινίας… (μα…τι να πω, όλη η ταινία αποτελείται από αγαπημένες σκηνές!!!!)
Labyrinth
Within you
By David Bowie
How you turned my world, you precious thing
You starve and near exhaust me
Everything I’ve done, I’ve done for you
I move the stars for no one
You’ve run so long
You’ve run so far
Your eyes can be so cruel
Just as I can be so cruel
Though I do believe in you
Yes I do
Live without the sunlight
Love without your heartbeat
I, I can’t live within you
I can’t live within you
(sigh)
I, I can’t live within you
Ήμουν τόσο δα όταν την πρωτοείδα και με σημάδεψε.. τζβζζτ! Από τότε έχω πάθει α) έναν έρωτα με τον τρισμέγιστο David Bowie (αχ κύριε Jones, όχι μόνο πόστερ, αλλά και σε ασημένια κορνίζα σας είχα!) και β) ένα εγκεφαλικό, παλινδρομικό βραχυκύκλωμα τζββζζτ, που μ’ εμποδίζει να προσαρμοστώ στη flat πραγματικότητα.. ( εε, με 313 γραμμάρια φαντασίας για γαρνιτούρα, κάτι γίνεται βέβαια..)
Οι μουσικές της ταινίας φυσικά και υπάρχουν, αν και κάπως σκονισμένες, στη δισκοθήκη μου..
Next time θα χορέψουμε παρέα το ”magic dance”.. Χμμ;;;
Καλημέρες και ξωτικοχαμόγελααα
Καλημέρα μικρή μου!
Μου έδωσες ιδέα…
Γενικά, ότι και να προτείνεις, έχεις έναν τρόπο να ενθουσιάζεις τον άλλον.
Φιλί.
Δεν την έχω δει, όντως με ενθουσίασες και εμενα οποτε θα την ψάξω!
ιτ ρινγκς ε μπελ!
αφού το λες εσύ και λέει και το imdb 7.2 πάω να την νοικιάσω…
Buonjorno ragazza, comme stai? La gente que pasa, ma io non voglio andare con … φακ, χρειάζομαι επανάληψη.
Ραντεβού την Κυριακή, μέημπυ, για ταινία;
Όχι καμμιά χαζή σαν αυτή με τον Μπάουι, καμμιά καλή, ε;
Πολύ μπροστά ο mr Bowie, και με την Jennifer Connelly ή λάθος έκανα?
Δεν έμπαινα χθες να σε διαβάσω, που πήγαμε και πήραμε το The King και θύμωσα; Θα το δω εντός weekend , να έχω και άποψη!
Αννίτα –> Hey girl, πότε θα κάνουμε μια βραδιά προβολής αγαπημένων ταινιών???
Βάζω την αυλή και τα μπινελίκια, ξέρω κάποιον που μπορουμε both να ψήσουμε να βάλει τον προτζέκτορα, βάζεις την παρέα και τα after screening σχόλια? (best part of the night )
Αργυρένια –> Weeeell….Let’s see then what you have in mind!!!
Άγνωστη –> χμ, μου φαίνεται πρέπει να σου κάνω σεμινάρια…
keim –> Ring…Ring…Ding—Dong…
Gennaios –> Αν περιμένεις να αξιολογήσεις τις ταινίες από το imdb, κάηκες…εμένα θα ακούς!!!
Sadmanivo –> molto bene, grazzie… (καλά το πας, bravissimo ) Να σου προτείνω μια τύπου “καταστρέφεται η γη και θα την σώσουν οι Αμερικάνοι?” (που ήσουνα την Κυριακή πουλάκι μου? Άλλοι δουλεύουν ολημερις κι οληνυχτίς για να σας εξυπηρετήσουν κι εσείς πάτε εις τας εξοχάς??? )
arlekinos –> Μα είναι ΘΕΟΣ!!!! (yeap, you’re right!!!)
Maya –> Χμ, τι μου θύμησες…Αν δεν το έχεις δει, γρήηηγορα να το βρεις, “Ο Βασιλιάς”, ελληνική, παραγωγής 2002, θα σου αρέσει, remember me
(πληροφορίες εδώ: http://cinematia.blogspot.com/2006/11/2002.html
κι ένα απόσπασμα εδώ
http://www.youtube.com/watch?v=5d2dzqqXzNQ )
Από τις πολύ αγαπημένες το Labyrinth…
Foulianna μου,
αλλά η ταινία δε με ενθουσίασε…
καλά σε είχα κόψει για αδερφή ψυχή και σε εμπιστεύομαι με τις ταινίες! Και βέβαια έχω δει το Βασιλιά του Γραμματικού. Ίσως να είναι και ο μόνος έλληνας σκηνοθέτης που υποφέρω. Έχει όμως ένα πολύ γερό χαρτί σε όλες του τις ταινίες: τον Βαγγέλη Μουρίκη…
Το The King που είδα εγώ, ήταν με τον Bernal που θαυμάζω από την κορυφή μέχρι τα νύχια
σε ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ για την φιλοξενία και μάλιστα με μπανεράκι… δεν ξέρω αν μου αξίζει δεν ξέρω γιατί επέλεξες κι εμένα να συμπεριλάβεις στη λίστα με τους “φίλους” ελπίζω να κερδίζω αυτή τη θέση κάθε μέρα …
να εισαι καλά…