Οι φωτοραφίες είναι από την συγκέντρωση Σιωπηλής Διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη, Τετάρτη, 29 Αυγούστου, στον Λευκό Πύργο.
Αρκετά μεγάλη συμμετοχή είχε ο κόσμος της Θεσσαλονίκης, ο οποίος αποφάσισε να μην συγκεντρωθεί στην κεντρική πλατεία της πόλης, αλλά στην παραλία!!! Φυσικά, πάρα πολύς κόσμος μπερδεύτηκε και πήγε στην Πλατεία Αριστοτέλους (λογικά κατά τη γνώμη μου) και γενικά επικράτησε μια μικρή σύγχιση, μια και από το πρωί, οι μισές εφημερίδες και ραδιόφωνα έλεγαν για συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο, και οι άλλοι για την Πλατεία Αριστοτέλους….
Εν τέλει, βρέθηκαν όλοι στον Λευκό Πύργο, διαμαρτυρήθηκαν σιωπηλά, χωρίς συνθήματα και ομιλίες, χωρίς πολιτικάντικους λόγους και κανένα να “διευθύνει” την εκδήλωση. Εντυπωσιακό το γεγονός δε, πως 3 ώρες μετά και αφού είχε νυχτώσει για τα καλά, ο κόσμος διατηρούσε τη θέση του με καμία διάθεση να φύγει. Μάλιστα, μερικοί άναψαν κεράκια προς ένδειξη πένθους (πράγμα συνηθισμένο και πολύ συγκινητικό, αλλά άτοπο, αν με ρωτήσετε….στάχτη γίναμε, όχι άλλες φωτιές, ούτε και από κεράκια…αλλά τι να κρατήσουν θα μου πείτε? καμιά μάνικα??? 
)
Θα ήθελα εδώ να πω κάτι σε όλους όσους “ειρωνεύτηκαν” την συγκέντρωση – και δεν ήταν λίγοι:
Αγαπητοί συμπολίτες, γνωρίζουμε όλοι πως με μια απλή συγκέντρωση δεν ιδρώνουν αυτιά, ούτε ισιώνει ο γυαλός. Αλλά, αν μη τι άλλο, δεν καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια κοιτώντας από την τηλεόραση και καθισμένοι στην αναπαυτική καρεκλίτσα μας την υπόλοιπη Ελλάδα να καίγεται…
Μιλάω φυσικά μεροληπτικά, μια και “κάηκε η γούνα μου” με τις φωτιές, ως Πελοποννήσια που είμαι, και δάκρυσαν τα μάτια μου όχι μόνο για τους χαμένους ανθρώπους και τις κατεστραμένες ζωές, μα και για την γλυκόπικρη πατρίδα μου, που δυστυχώς δεν είχα ούτε εγώ προλάβει να δω ολόκληρη… Αλλά όχι μόνο αυτή, μια και το ολοκαύτωμα δεν προτίμησε μόνο την Πελοπόννησο, αλλά “τίμησε” και άλλες περιοχές της Ελλάδας…
Το θέμα φυσικά, δεν ήταν οι φωτιές αυτές καθεαυτές, αλλά η “φλόγα της δημιουργίας” (όπως πολύ εύστοχα είδα σε μια σατιρική διαφήμιση) του Κράτους που έχουμε….
Μαύρισε η Ελλάδα από την καρβουνιά, άραγε…σε λίγες μέρες, πόσο θα μαυρίσουν οι κάλπες?
Ερωτά η ανόητη…Απλά ερωτά!!!
Πολύ ωραία αυτά που λες. Είχα μια συζήτηση με κάτι φίλους χθες για το θέμα και καταλήξαμε στο ότι όσο γραφικές και αν είναι οι πορείες, είναι κάτι απαραίτητο. Πρώτον γιατί κρατάει ισορροπίες που θα χαθούν αν δεν γίνουν και δεύτερον γιατί δηλώνουν την τάση του κόσμου να βγει έξω και να ενωθεί με τον συνάνθρωπο του για κάτι κοινό.
Πρακτικά πολύ πιθανό να μην γίνει καμιά αλλαγή και να μην ιδρώσει κανένα αυτί όπως λες. Όμως θα ξέρεις ότι ήσουν εκεί μαζί με άλλους ανθρώπους, σταμάτησες έστω και για λίγο τη ρουτίνα σου. Είναι καλό είναι ωραίο. Εγώ δεν πήγα.
Απλώς θέλει και κάτι ακόμα. Αυτό λέμε όσοι “γκρινιάζουμε” για τα χτεσινά.
Θέλει κι άλλο. Κι άλλο. Και κάτι ακόμα. Αυτό.Για να κάνει την “περατζάδα” αλλαγή.
Ήταν μια αρχή όμως, το παραδέχομαι.
Δεν διαφωνω και με τους δυο σας. Σας καταλαβαινω, και συμμεριζομαι τις αποψεις σας. Στην πραγματικοτητα, εχουμε την ιδια αποψη που την εκφραζουμε διαφορετικα. Το να μην πας στην συγκεντρωση δεν ειναι προβλημα, αλλου ειναι…
Σας μιλα ενας ανθρωπος, που τα τελευταια 5 χρονια δεν πηγε να ριξει την ψηφο του στην καλπη, αηδιασμενος απο τις καταστασεις, και με την ηλιθια ρομαντικη ελπιδα πως η αποχη θα αποτελουσε μια ισχυρη αποψη για τα πολιτικα της χωρας μας. Ειχε φτασει στο 30% αν δεν κανω λαθος, αλλα εκεινοι εξακολουθουσαν να “βγαινουν” και να κοβουν βολτες στις πλατες μας (ας ειναι καλα το τρεχον εκλογικο συστημα). Παραδεχομαι πως εκανα λαθος, δεν ηταν αυτη η λυση. Τουλαχιστον το δοκιμασα. Ντρεπομαι που αφησα την χωρα μου στο ελεος εκεινων που αποφασιζουν ψηφιζοντας παραδοσιακα, οικογενειακα, ρουσφετολογικα, βολεψιματιακα, δημοσιουπαλληλικα, λαδωματικα, αδιαφορα, ωχαδερφικα, …κληρονομικα!!! Επρεπε να γινουν ολα σταχτη για να το καταλαβω…
Δεν θα δικαιολογηθω αλλο, και, αν και αργα, καλω ολους οσους εχουν την ιδια ανοητη ιδεα με μενα να το ξανασκεφτουν. Δεν σας εκφραζει κανενα κομμα? Τοσο το καλυτερο, ψηφιστε μικρα κομματα. Κανεις δεν θα σας ελεγξει εκεινη την ωρα, αλλα εχετε τη δυναμη να κανετε κατι γι αυτο τον τοπο, ακομα κι αν το κομμα που θα ψηφισετε δεν μπει στη Βουλη. Ειναι η ωρα να κανουμε κατι γι αυτη την αμοιρη χωρα…
Και κατι αλλο.
Κατι για τους εθνικιστες συμπολιτες μας : εσεις ειστε περηφανοι που ειστε Ελληνες. Ετσι λετε τουλαχιστον, εξαγριωθηκατε καποτε που καποιοι εκαψαν την σημαια, το συμβολο της πατριδας. Τωρα που καποιοι καινε την ιδια την πατριδα, τι θα κανετε?
Κατι για οσους ψηφιζουν παραδοσιακα – συμφεροντολογικα: Ξερω πως δεν εχω επιχειρημα, μια και οσοι συμφωνουν με την ιδεα του βυσματος, του δοντιου η του λαδωματος – οπως θελετε πειτε το – ειναι ανθρωποι που δεν εχουν ηθικους φραγμους. Οποτε – υποθετω – αν ειναι να βαλουν την κορουλα στον Δημο, ή να φερουν τον γιοκα κοντα στη μαμα κατα τη διαρκεια του φανταρικου, δεν θα τους πειραξει αν καουν και 15 δαση παραπανω, δεν θα τους πειραξει ακομα κι αν χτιστουν 50 ξενοδοχειακια παραπανω, ακομα κι αν σκοτωθουν 60 νοματαιοι παραπανω. Μακρια απ’τον κωλο τους κι οπου να ναι. Δεν εχω να πω τιποτα σε αυτους. Δυστυχως, ειναι το μεγαλυτερο ποσοστο του πληθυσμου που ψηφιζει και αποφασιζει για τους υπολοιπους….Απλα προτεινω: Καντε κατι μια φορα, μονο μια, για το οποιο θα ειστε περηφανοι, και θα ειναι δικη σας γνωμη, χωρις να περιμενετε ανταλλαγμα απο κανενα βουλευτη. Απλα σκεφτειτε το…
Κατι για τους αναρχικους: Θελω να πιστευω πως ειστε η επανασταση, η φρεσκια ιδεα. (Αν και ο ορος επαναστατης, ειναι επικινδυνος, οπως ειχα διαβασει καπου και δεν θυμαμαι που, ο επαναστατης δεν ειναι αλλος απο αυτον που θελει να κανει μια αλλαγη για να …επιβαλει την δικη του αποψη. Δεν το συμμεριζομαι, απλα το αναφερω, ειναι κι αυτο ενα ενδεχομενο.) Θα ηθελα να ειστε επαναστατες με αιτια, οχι με τα μυαλα στα καγκελα. Τοτε, θα ημουν κι εγω μαζι σας. Μπορειτε να κανετε την αλλαγη, αρκει να μην ειστε τοσο βιαια απολυτοι. Δεν καταλαβαινετε πως με την ακραια συμπεριφορα γινεστε ομοιοι με αυτους που πολεματε? Ποσο μυαλο χρειαζεται να εχει κανεις για να το καταλαβει αυτο? Ξερω πως για να γινει ομελετα πρεπει να σπασουν μερικα αυγα. Και διαμαρτυριες θα γινουν, και φασαριες, και ζημιες. Εχω βρεθει κι εγω αρκετες φορες με το δακρυγονο στη μαπα. Ολα μεσα στο παιχνιδι ειναι. Αλλα ειναι απλα παιχνιδι. Η πραγματικοτητα ειναι μοναχα μια μικρη στιγμη πισω απο ενα παραβαν, οταν εισαι αντιμετωπος μονος, εσυ και η χωρα.
Κατι για οσους προτιμουν την αποχη: Καποιοι ανθρωποι πεθαναν αγωνιζομενοι μονο και μονο γι αυτο που εσεις (κι εγω για καποιο καιρο) αρνειστε να ασκεισετε. Η φηφος δεν ειναι μονο δικαιωμα, ειναι και υποχρεωση. Ψηφιστε μικρα κομματα.
Κατι για οσους αποφασιζουν ακυρο η λευκο: διαβαστε καλυτερα εδω: http://www.cpil.info/2007/08/30/readthis/ , δεν θα μπορουσα να τα εχω πει καλυτερα, ειναι γνωστο (τουλαχιστον σε οσους με ξερουν) πως με τα πολιτικα δεν τα παω καλα, γιατι ειμαι φωνακλου, κουναω χερια, παθιαζομαι, τσατιζομαι. Δεν μπορω να συγκροτησω ορθο λογο, ποσο μαλλον γραπτα.
Κατι για μερικους φιλους μου που ειχαμε φτιαξει το ωραιο μας παραμυθακι τοσο καιρο: Πλακα εχει ωρε παληκαρια να τρεχετε σε πορειες και να εκτονωνεστε. Τι κι αν δεν ψηφιζετε, εσεις (λεει) αγωνιζεστε με το να δινετε το παρον στις διαμαρτυριες και στους δρομους…. Ετσι νομιζετε πως κανετε κατι, και πατε ησυχοι μετα στην ταβερνα και πινετε και ενα τσιπουρο στην υγεια του αγωνα… (μη χεσω…) Η αποχη ομως ενδυναμωνει το πρωτο κομμα. Καποτε λεγαμε πως ισως μια μερα οι ανθρωποι καταλαβουν και δεν παει κανεις να ψηφισει. Οκ, μπορει και να γινει καποτε. Μα μεχρι τοτε, θα εχουν γινει ολα σταχτη, και δεν μιλω για τις φωτιες. Διαβαστε κι εσεις ή μαλλον πανω απ’ολα εσεις το παραπανω link. Αλλα θα σας τα πω και απο κοντα. Με φωνες, χωρις συνθηματα. Οπως με ξερετε…
Αυτα για ολους μας, κι ας μην πηγατε στην διαμαρτυρια. Να πατε ομως να ψηφισετε!!!