Στο σκουλίκι με τις πράσινες βούλες που εκτρέφω εδώ και χρόνια στο κεφάλι πίσω από το αριστερό μου αυτί
Μιλάς, μιλάς, μιλάς….
Σστ…!!! το παράκανες!!!
Δεν σ’ακούω πια, κλείνω τον διακόπτη.
Τι? Δεν έχω το δικαίωμα?
Ό,τι θέλω κάνω, δεν θα μου πεις εσύ τι να ακούσω.
Έχω πολλά να ασχοληθώ, δεν μπορώ πια να με ζαλίζεις.
Δεν έχεις άδικο, αλλά η ζωή είναι πιο χαλαρή απ’όσο θέλεις να τη βλέπεις.
Βάλε καλύτερα ένα δίσκο να παίξει.
Ίσως τα τραγούδια να σου βρουν τις απαντήσεις.
Ίσως και όχι.
Τουλάχιστον θα έχεις διασκεδάσει.
Ζωγράφισε κάτι, διάβασε ένα βιβλίο.
Δεν προλαβαίνεις?
Μπα?
Θυμάμαι όταν πλημμύριζες από ερωτευμένη χαρά πως τα προλάβαινες όλα, τι άλλαξε ξαφνικά?
Για συμμαζέψου και ηρέμησε…
Έρχεται καταιγίδα, δεν την βλέπεις, δεν την ακούς?
Που να την ακούσεις, αφού μιλάς συνέχεια…
Βούλωστο επιτέλους!!!
Με έπρηξες!!!!
you freak!!!:P
6 Νοεμβρίου 2007 στις 2:38 μμ
Me freak > You Freak’s Friend >You Freak
:*
)
:P:P
(that’s why I love you baby
Μπαϊ δε γουέϊ, εντ φορ δε Τζιζους Κραϊστ (σουπερσταρ) Λορντ (οβ δε ρινγκς) νεϊμ, γουάϊ ντοντ γιου ραϊτ σαμθινγκ δατ ιζ τοτταλυ γιορς ιν γιορ μπλογκ, δαν διζ σιτ???
(Oh! My Dog, einai dyskolo na grafeis agglika!!!!)
6 Νοεμβρίου 2007 στις 9:34 μμ
You freak > Me freak >
You short > well iam not
ιτς του ίζυ το ράιτ ιν δάτ γουέι αι γουάντερ
γουάι γιου κάντ!!
ραίτ ιτ ιν γιόρ κάντ!!!
γουέλ αι κάν γιου ΚΑΝΤ!
6 Νοεμβρίου 2007 στις 9:39 μμ
Τελικα ολους σκατα μας βρηκε ο καινουριος χρονος;
(για ‘μενα ο χρονος αρχιζει με το που τελειωνουν
οι διακοπες) Υπομονη παιδια και απο αυριο
παταμε reset και κραταμε τα ομορφα για να κανουμε
το παρον ασχημο και το μελλον λαθεμενα
δυσοιονο.
9 Νοεμβρίου 2007 στις 6:07 πμ
Στεφανε? …να κανουμε το παρον ασχημο και το μελλον λαθεμενα δυσοιονο?…χμ, αυτο κι αν με εβαλε σε σκεψεις…
9 Νοεμβρίου 2007 στις 11:05 πμ
1. AAAAA …… ΨΨΨΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ !!!!!!!
2. Δεν παρατάς τις αγγλικούρες λέω εγώ, και να κάνεις κανα 4σέλιδο εντ μποθ οβ ας χάαπιιι???
11 Νοεμβρίου 2007 στις 1:49 μμ
Αααχ! Βαααχ! Βάι βάι και φευ φευ!
Μπριδ ιν – μπριδ άουτ.. αν και φοβάμαι μη σε
πουντιάσω έτσι όπως φυσάω και ξεφυσάω..
Όλο για διακόπτες γράφω και όλο για διακόπτες
διαβάζω!
Σε νιώθω, βρε κορίτσι, σε νιώθω..
Πίστεψέ με.
Μεγάλη δρασκελιά να καταφέρεις να
πεις αυτό το ‘βούλωσέ το επιτέλους’!
Σε φιλώ..
12 Νοεμβρίου 2007 στις 9:52 μμ
Γελώ δυνατά!
13 Νοεμβρίου 2007 στις 2:58 πμ
otan “skame”akoume pragmatika…..
filia
14 Νοεμβρίου 2007 στις 10:54 πμ
Θυμάμαι όταν πλημμύριζες από ερωτευμένη χαρά πως τα προλάβαινες όλα
Αυτό κάτι μου έκανε, δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια, πάντως να ξέρεις πως με πείραξε κι ας είμαι ντυμένος κλόουν
16 Νοεμβρίου 2007 στις 12:20 πμ
sadmanivo–> 1) Bless ya
:D
2) Αϊ ‘λλ γκιβ γιου δε λιφλετ ιφ γιου γκιβ μι ινστρακσιονς! χαου ντου γιου εξπεκτ μι το ντου ιτ? μπαϊ ματζικ???
Αννίτα–> Παιδί μου, καταλαβαίνεις τι περνάω??? Δεν το βουλώνει λέμε, ΔΕΝ!!!
lexx–> μυτου!!!
alexandra–> Όταν σκάμε, κάνουμε θόρυβο!!!:P
arlekinos–> Α, οχι, να μη σε πειράζει, αυτά είναι λόγια του δικού μου σκουλικιού, είναι λιγάκι κυνικό, μη του δίνεις σημασία…Αλήθεια, το δικό σου σκουλίκι φοράει περούκα και κόκκινη μύτη???
Υ.Γ. john–> Me short, you fat > I ‘m the best!!!
18 Νοεμβρίου 2007 στις 3:01 μμ
Το ξέρω ότι είναι του δικού σου σκουληκιού, άλλωστε μονάχα ένα σκουλήκι με πράσινες βούλες θα τολμούσε να ξεστομίσει κάτι τέτοιο, όλοι το ξέρουν.
Το σκουλήκι ντυμένο κλόουν μεταμορφώνεται σταδιακά σε πεταλούδα αεροσυνοδό της φαντασίας.
19 Νοεμβρίου 2007 στις 3:54 πμ