Μου είπες…

Μου είπες να γράψω κάτι διαφορετικό. Κι εγώ όμως δεν ξέρω τι να γράψω. Τα έχω δοκιμάσει όλα θαρρώ. Όσα τουλάχιστον περνάνε από το μυαλό μου. Πως να κάνω κάτι που δεν είναι δικό μου; Πως να παίξω έναν ρόλο που δεν έχω βιώσει; Αλήθεια, οι ηθοποιοί που παίζουν τους δολοφόνους, θα έπρεπε στ’αλήθεια να…

Are you game?

Σιγά μη γίνω κακομοίρα για να με λυπηθείς. Σιγά μην σου προκαλέσω τον οίκτο, για να σε έχω κοντά μου, να θέλω απεγνωσμένα τη βοήθειά σου, για να αισθάνεσαι καλά που είσαι πιο πάνω από μένα, αφού με βοηθάς, αφού σε έχω ανάγκη. Τι να κάνω μια σχέση εξάρτησης; μια εξαρτημένη σχέση, μια εκβιαστική σχέση,…

Α, εδώ ήταν τόση ώρα;;

Οι άνθρωποι έχουν φοβερές ανοχές. Κι αυτό γιατί έχουν φοβερή τεμπελιά. Ανέχονται ξανά και ξανά οτιδήποτε «στραβό» τους κάνεις, γιατί κάνουν κι εκείνοι στραβά κι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, γιατί τεμπελιάζουν να κάνουν τον κόπο και να ξεστραβώσουν. Λυπάμαι πολύ τους ανθρώπους που γλύφουν τις ίδιες καραμέλες «κανείς δεν είναι τέλειος» «θέλω να μ’αγαπάς…

…και πας

(Στην [Άλλη]) Κι έρχεται η ώρα που δεν φεύγεις. Πας παρακάτω. Για πρώτη φορά. Συγχωρείς, συν-χωρείς. Είσαι εκεί. Είσαι μαζί. Για μια στιγμή που κρατάει για πάντα. Χωρίς θυμό, χωρίς βάρος, χωρίς χρέος. Καθαρά, σαν ένα βλέμμα στα μάτια, λίγο ντροπαλό, με μισό χαμόγελο, λίγο παιχνιδιάρικο. Εμπιστεύεσαι. Αποδέχεσαι. Αφήνεσαι, τόσο, όσο κυλάει ένα δάκρυ συγκίνησης…

Ερωτεύομαι

Ερωτεύομαι τους δυνατούς. Ερωτεύομαι τους άντρες. Και πριν με χαρακτηρίσεις σεξίστρια ή κομπλεξική, να σου πω ότι είμαι – τόσο όσο κι εσύ. Αλλά δεν έχει να κάνει με το αν ο «άντρας» είναι αρσενικός ή όχι. Ξέρω και γυναίκες που έχουν μεγαλύτερα μπαλάκια από πολλούς γεννημένους αρσενικούς. Ερωτεύομαι – λοιπόν – τους δυνατούς ανθρώπους,…

Σαν ταινία

Εδώ και λίγο καιρό βρίσκομαι σε μια πολύ έντονη πραγματικότητα. Και στο λέω έτσι γιατί γνωρίζω, πια, πως η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση που εμείς φτιάχνουμε – εκτός αν κάποιος απομακρυνθεί λίγο από τον εκτυφλωτικό φως του προτζέκτορα που προβάλει την ταινία του, εκείνο που του κρύβει την αλήθεια και μπορέσει να δει το πράμα…

Μυτική ιστορία

Οι μύτες είναι εξαιρετικά όργανα. Αποτελούν το ερκοντίσιον του οργανισμού, καθώς φιλτράρουν τον αέρα που αναπνέεται, εισπνέοντας οξυγόνο και εκπνέοντας διοξείδιο του άνθρακα, και σε μερικά είδη – όπως τα σκυλιά – παίζουν τον ρόλο πυξίδας επιτρέποντάς τους να βρουν τη σωστή κατεύθυνση. Βρίσκονται ακριβώς στη μέση του μπροστινού μέρους του κεφαλιού των ζώων, στα…

(ακόμη μια) φανταστική ιστορία με πολεμιστές, δασκάλους, πανοπλίες, κι έναν ίλιγγο

(αν δεν το έχετε κάνει ήδη, διαβάστε πρώτα το πρώτο επεισόδιο, πλιζ) Άλλη μια φορά κι έναν ακόμη καιρό, ήταν ο γνωστός άγνωστος πολεμιστής. Ήταν αντρειωμένος και δυνατός και μπορούμε να πούμε ότι τα πήγαινε πολύ καλά με τις μάχες που συναντούσε στο μονοπάτι του. Απολάμβανε τις νίκες του, απολάμβανε και τις ήττες του. Κι…

Οικογενειακά

Κάθε συμ-βόλαιο, κάθε υπό-σχεση κάθε συν-εργασία, κάθε συμ-βίωση είναι μια φυλακή. Η οικογένεια μας εκπαιδεύει πως να ανεχόμαστε αυτές τις φυλακές, πως να τις δια-χειριζόμαστε για να βρίσκουμε τρόπους και να περνάμε «το δικό μας» μέσα από αυτά τα πάρε δώσε. Με αποτέλεσμα ή χωρίς (για τους χαμένους που πανηγυρίζουν ότι τα παίρνουν όλα –…

Συνέντευξη μ’ένα Κινέζο

Πείτε μας αγαπητέ, πότε αρχίσατε την μεγάλη πορεία σας στις αναπάντητες λήψεις; — Εδώ και ένα εξάμηνο περίπου. Στην αρχή δειλά και ντροπαλά και περνώντας ο καιρός ευθαρσώς και σκανταλιάρικα. Γιατί λέτε «σκανταλιάρικα»; — Γιατί οι άνθρωποι αντιδράνε με πολλούς τρόπους στο κοίταγμα μου. Εγώ όμως δε συμμερίζομαι τις ανθρώπινες ανασφάλειες. Μια απλή κινέζικη κάμερα…

Ναρκοπέδιο( ; )

Ροή. Μεταμόρφωση. >>>>> >>>>>> >>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Άραγε ο Νάρκισσος να άνθισε απ’το Χειμώνα, ή την πάτησε και ανατινάχθηκε; 😉 Ναρκ- 4 έννοιες: Ναρκ=Κυριαρχία: (Νάρκη – όπλο) Ναρκ=Παράδοση: (Χειμερία Νάρκη – ύπνος) Ναρκ=Ανταμοιβή: (Νάρκισσος – λουλούδι) Ναρκ=Ατομικότητα: (Νάρκισσος – ήρωας της μυθολογίας) >>>>> >>>>>>>> >>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Ωραιότατα, δε μας φτάνανε οι τρεις, ήρθε και…

ΠΕΙρωτοτροπία

…θα σταθεί μπροστά μου, θα με κοιτάξει καθαρά και κατάματα, χωρίς να φοβάται, χωρίς ενοχές, χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς έγνοιες, και θα μου μιλήσει στον πληθυντικό: «Σας θέλω. Και τις τρεις.» Και θα μ’αφήσει ελεύθερη…

Το εγώ είναι ρήμα

Πριν καιρό ένας καλός φίλος μοιράστηκε μαζί μου μια σκέψη του – από’κείνες τις φιλοσοφικές/υπαρξιακές που ομολογούνται πάνω στο ξεγύμνωμα κορμιών, ψυχών και συνειδήσεων. «Το εγώ είναι ρήμα» Το πήρα αμάσητο, όπως συνήθιζα εκείνη την εποχή – βρισκόμουν σε περίοδο αγορών. Περνώντας ο καιρός και περνώντας κι εγώ στο επόμενο στάδιο όπου οι αγορές εξελίχθηκαν…

Ζούμε ανάμεσά σας!

Κι όταν λέω ανάμεσά σας, κυριολεκτώ. Ακριβώς ανάμεσα σε δυο κόσμους, εκεί στο όριο, στο μεταίχμιο, όπου το λυκόφως και το λυκαυγές κυριαρχούν και δεν είναι ούτε νύχτα, ούτε μέρα, αλλά και τα δυο. Και εξηγώ κατευθείαν, μιλώντας σε δεύτερο πρόσωπο γιατί θέλω να το πάρεις προσωπικά. Φαντάσου λοιπόν πως ο κόσμος, το σύμπαν, η…

Βρουμ-Βρουμ..!

Πέρασε δυο ολόκληρες μέρες στο κρεβάτι. Στον ανοιγμένο καναπέ για την ακρίβεια. Μάης και, αν και δεν ήταν από τις ζεστές Ανοίξεις, κρύο δεν έλεγες πως έκανε. Όχι για να κλειστείς μέσα στο σπίτι με το αερόθερμο στο φουλ και κάτω από το πάπλωμα. Το σλίπινγκ μπάγκ για την ακρίβεια. Που και που το έσβηνε…

Ναι

Είναι δύσκολο να βάλεις σε μια λέξη όλα όσα σκέφτεσαι, φοβάσαι, επιθυμείς, κουράζεσαι, προσδοκάς, αγαπάς, σιχαίνεσαι, αντέχεις. Κάποτε, πήγα για ράφτινγκ. Φοβερή εμπειρία, σας τη συνιστώ, το ποτάμι έχει απερίγραπτες συγκινήσεις. Φοβόμουν κι είχα πει πως θα το δω, θα κρίνω και θα αποφασίσω εκείνη την ώρα αν θα το κάνω ή όχι. Όμως, η…

Επιστροφή

(Το έχω ξαναπεί – αλλά δεν κουράζομαι ποτέ να με ακούω). Αν θέλεις πολύ κι επιμένεις σε μια αλλαγή από κάποιον, και του το ζητάς, πρέπει να είσαι έτοιμος να το ζήσεις με ευθύνη. Πρέπει να γνωρίζεις πως ζητάς από τον άλλον να κάνει μεγάλο κόπο, τον προ(σ)καλείς να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι. [Χαρά σε…

να (σ’)αγαπώ

«να (σ’)αγαπώ» είπε και φόρεσε στα γρήγορα μια ρόμπα, λουλουδάτη και με ζώνη στη μέση, σα θεια. Σκέφτηκε να βάλει και το 15ποντο, να κάνει πλάκα στον εαυτό της. Θεια με 15ποντο. Δεν είν’ κακό..! Ένα μισοφαγωμένο πιάτο με σούπα μοσχαράκι καθόταν δίπλα της και της φώναζε: «πρέπει να φας, πρέπει να είσαι δυνατή». Έφαγε…

να (κατα)λαβαίνω

«να (κατα)λαβαίνω» δήλωσε και το πρόδωσε δημοσίως. «Να υπερ-βαίνω την (αντί)ληψη. Βιωματικά, όχι διανοητικά.» Αν και άγουρο ακόμα, αυτός ο καθόλου-τυχαίος-πόνος την οδηγούσε σωστά – και ξέρεις πως είναι σωστά, γιατί το έχεις ήδη καταλάβει, το κατέχεις, το βιώνεις. Χωρίς εξ-ηγήσεις, υπο-σχέσεις και συμ-βουλές. «να (κατα)λαβαίνω» ξαναείπε και έκλεισε τα σόσιαλ μίντια. Ήρθε η ώρα…

Όπως παλιά!

«Απόψε θα ακολουθήσω τα σημάδια» είπε και ενθουσιάστηκε. Εδώ και ώρα ήταν καρφωμένη μπροστά στην οθόνη του λαπτοπιού, με καμιά δεκαριά καρτέλες απλωμένες που επισκεπτόταν διαδοχικά κάθε τόσο, ανάμεσα σε δουλειές, είτε φυσικές, είτε ψηφιακές. Το παιχνίδι της, να χτίσει και να αυξήσει τις ύλες. Το άλλο παιχνίδι της, να προπονήσει τα παιδιά, να πάρει…

να απαντώ στις προ(σ)κλήσεις

«Να απαντώ στις προ(σ)κλήσεις» είπε και κόλλησε τα μούτρα της πάνω στο τζάμι. Ταξίδευε ώρες. Άλλο ένα ταξίδι λεωφορείου. Υπεραστικό αυτή τη φορά. Όλα όσα καταλάβαινε, όλα όσα αντιλαμβανόταν κι όλα όσα αποφάσιζε συνέβαιναν σ’ένα λεωφορείο. Εκείνο το βράδυ, το φεγγάρι μιλούσε. Τρεις μέρες φώναζε αδιάκοπα, εκείνο το βράδυ όμως, ήρεμα και απλά, συζητούσε μαζί…

να μην (υπ)άρχω

«Πού να φανταστείς εσύ» μονολόγησε κοιτώντας ένα σημείο στη βιβλιοθήκη που για χρόνια βρισκόταν ένα κουμπί, μα τώρα πια όχι. «Να μην (υπ)άρχω» δήλωσε σοβαρά και σήκωσε το κουτάκι της μπύρας στον αέρα, χαιρετώντας το τίποτα. Σκέφτηκε πως δεν της έλειπε τίποτα. Τα είχε όλα, ακόμα και τη σιχαμερή αναισθησία να κλείσει τα μάτια και…