Φοβιες και αλλα…

Σημερα το πρωι εβρεξε παρα πολυ. Κι οταν λεμε παρα πολυ, εννοουμε πως ενα φουσκωτο θα ηταν οτι επρεπε για οχημα στους δρομους!!! Ξεκινησα η καλη σου να παω στην δουλεια και εκανα το σπιτι αχουρι, ψαχνoντας εκεινη την ρημαδα την ομπρελα… που στο καλο την εχω καταχωνιασει… παντως σιγουρα δεν ειναι αναμεσα στο αντισκηνο…

Το εγω και το εσυ

Το εγω που δεν υπαρχει Το εγω-που-δεν-υπαρχει σηκωσε το κεφαλι του ψηλα στον ουρανο. Ειδε τον εαυτο του να καθρεφτιζεται στ’αστρα. Κι ετσι ξεκινησε… Ανεβηκε ενα δυο σκαλοπατια προς το φως, γνωριζοντας την ανυπαρξια του,

Τα μπαουλα ειναι επικινδυνα…

Ενα τετοιο μπαουλο, πολυ κακομουτσουνο και με αγριες διαθεσεις, με προκαλεσε εχθες να το ανοιξω και να ψαχουλεψω το περιεχομενο του… Τι το θελα… με πηραν τα ζουμια!!! Ποσο ανατριχιαστικο ειναι να συνειδητοποιεις πως εισαι το ιδιο ατομο που ησουν και στην εφηβεια σου… μια εφηβεια αιωνια, που δεν λεει να περασει η ρημαδα… Τι…