Όπως παλιά!

στις

«Απόψε θα ακολουθήσω τα σημάδια» είπε και ενθουσιάστηκε.
Εδώ και ώρα ήταν καρφωμένη μπροστά στην οθόνη του λαπτοπιού, με καμιά δεκαριά καρτέλες απλωμένες που επισκεπτόταν διαδοχικά κάθε τόσο, ανάμεσα σε δουλειές, είτε φυσικές, είτε ψηφιακές. Το παιχνίδι της, να χτίσει και να αυξήσει τις ύλες. Το άλλο παιχνίδι της, να προπονήσει τα παιδιά, να πάρει κανά καλό παίχτη, να τους στήσει. Το κοινωνικό δίκτυο, ανανέωση, λάικ, τσατ. Τα μπλόγκια, ρήντερ και στατιστικά. Σπάνια σχόλια. Το γιουτιούμπι, τραγούδι. Τις ειδήσεις, γιαχού  κι εφημερίδες. Το γκουγκλ – ήταν να μην της κολήσει κάτι, έπρεπε να το βρει. Το κουρσέρα, ανοιγμένο εκεί κι αφημένο, να περιμένει το επόμενο σεμινάριο. Κι άλλες, στο σταντ μπάι για πιο αραιή επίσκεψη (καμιά φορά τις πάταγε καταλάθος κι άνοιγαν, κι εκείνη χτυπιότνα «φτού, πάλι το πάτησα και φορτώνει, πάλι θα σέρνεται ο μοτζίλα»).
Άλλα βράδυα πάλι αφιερωνόταν σε κάποιον. Του διέθετε τον χρόνο της και την προσοχή της, διάβαζε τα ποστ του απ’την αρχή ως το τέλος, ή αν ήταν πολλά και βαριόταν, διάλεγε τους πιο φανταχτερούς τίτλους ή όσους της φαίνονταν να της μιλάνε. Της άρεσε να διαβάζει τους ανθρώπους.
Απόψε όμως, είχε έμπνευση!
Δίψαγε για κάτι καινούριο, ένα παιχνίδι όχι στημένο, ελεύθερο, να μοιάζει με τη ζωή.
«Ξεκινάς, βλέπεις κάτι, κι εκεί μέσα είναι άπειρα λινκ – εξηγούσε σε έναν φανταστικό συνομιλητή μέσα στο κεφάλι της. Κάνεις την επιλογή σου – γιατί έτσι. Και βρίσκεσαι αντιμέτωπος με κάτι καινούριο. Μπορεί να το περίμενες, μπορεί και όχι, μπορεί να σου άρεσε, μπορεί και όχι, μπορεί να το είχες προβλέψει και νά’χες δίκιο. Μπορεί και όχι.
Κι ύστερα μπορείς να κάτσεις εκεί, αφήνοντας την καρτέλα ανοιχτή – γιατί έτσι.
Ή, μπορείς να την κλείσεις, όσο πήρες πήρες.
Αλλά πόσες φορές θα ξανακάνεις ένα ακόμα κλικ;
Και πόσες από αυτές, για όσο κάθεσαι σε κάθε σελίδα, δίνεις την απαραίτητη προσοχή, πόσες προσπερνάς με μια γρήγορη ματιά; Πόσο γουστάρεις να ψάχνεις για κάτι που θα σε πάει παρακάτω/πάραπέρα; Πόσες φορές επαναλαμβάνεις τις ίδιες κινήσεις, πόσες επιμένεις ψυχαναγκαστικά, πόσες αποφεύγεις, πόσες επιμένεις πεισματικά χωρίς νόημα, πόσες αδιαφορείς ενώ θα μπορούσες να κάνεις αλλιώς;»
«Από τότε που βγήκαν τα σόσιαλ μίντια γίναμε νωθροί – απάντησε η Άλλη. Περιμένουμε ακίνητοι να περάσει από μπροστά μας η ροή των γεγονότων, αντί να στρέφουμε εμείς την προσοχή μας σε αυτά, όπως κάναμε παλιά. Είναι όλοι ονλάιν, τι κάνουν εκεί πέρα άραγε; Παλιά το ίντερνετ έμοιαζε πιο πολύ με τη ζωή. Τώρα φοβάμαι ότι η ζωή όσο πάει και μιμείται το ιντερνετ…«

«Κι όμως, είσαι πολύ βαρετή, παραδέξου το. Δε θα μπορούσε κανείς να ζήσει μαζί σου με το ίδιο ενδιαφέρον για πολύ καιρό».

«Όλοι οι άνθρωποι είναι βαρετοί όταν τους δεις από κοντά. Αυτό που βλέπεις στο ίντερνετ είναι απλά μια εικόνα, αυτή που φτιάχνουν για τον εαυτό τους, αυτή που έχουν για τον εαυτό τους. Μόνο από κοντά μπορείς να το δεις αυτό. Μόνο όταν παρατηρήσεις κάποιον από τις συνήθειές του, μέσα ή έξω».

«Όπως είσαι έξω, είσαι και μέσα. Δεν μιμείσαι τη ζωή στο ιντερνετ, ούτε το ίντερνετ μιμείται τη ζωή σου.
Εσύ, όπου και νά’σαι, μιμείσαι τον εαυτό σου.«

«Μου έλειψαν τα παιχνίδια»
«Πάμε μια βόλτα όπως παλιά;»
«Πάμε!»
w…
w…
w…
.
wi..
kip..
edia..
.
org
Enter
Random Article
… 😉

Advertisements

11 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Fou a Graf λέει:

    (εξομολόγηση) μου κάνει εντύπωση που από τους 56 ανθρώπους που διάβασαν το ποστ – ναι, μη νομίζετε ότι έχω και μεγάλο κοινό – μόνο ένας πάτησε το λινκ! Ένας!
    Σε σένα που τόλμησες, εύχομαι να σε οδήγησαν οι συμ-πτώσεις σε μαγικά συμ-περάσματα. 😉

  2. Κι ένας εγώ, δύο.

    Τι έβγαλε [την πρώτη φορά]; Αυτό: Pyrococcus horikoshii 😆

    Κατασκευάσαμε έναν ιντερνετικό εαυτό, μιμούμενοι τον πραγματικό [;] εαυτό μας, και τώρα μιμούμαστε τον ιντερνετικό μας εαυτό.

    Βαρεμάρα…

    Καλημέρα και καλό μήνα! 🙂

  3. Ο/Η Fou a Graf λέει:

    Καλημέρα, καλό μήνα, ευχαριστώ!!!! 😀
    (Χαχαχα!! εμένα έβγαλε- την πρώτη φορά – αυτό: http://en.wikipedia.org/wiki/Time_for_Changes 😉 )
    Τις προάλλες το συζητούσα με ένα φίλο ο οποίος μου είπε κάτι αστείο: Το ιντερνετ και τα σόσιαλ μίντια έχουν καταφέρει να κάνουν όσα δεν κατάφερε τόσους αιώνες ο Βουδισμός: ζούμε όλοι μαζί συνδεδεμένοι κι ασώματοι! χεχε
    [Έστιν ουν διαδίκτυο μίμισις ζωής, σπουδαίας και τελείας..!]
    Υ.Γ. Εγώ πάντως αγόρασα ηλεκτρική σκούπα κι έβαλα στον εαυτό μου γονικό έλεγχο..! 😆 😉
    Υ.Γ.2 είστε το σχόλιο #666! 😆

  4. 🙂

    Καιρός για αλλαγές, μόνον που το λήμμα δεν μας δίνει -το άτιμο!- οδηγίες… Πάλι θα αυτοσχεδιάσουμε τα λάθη μας; 😆

    Βουδιστές; Ασώματες περσόνες είμαστε, απ’ τη μια πλευρά και meatbags απ’ την άλλη [ο όρος απ’ την ταινία Surrogates με τον Μπρους Γουίλλις].

    [Ο ορισμός του διαδικτύου άπαιχτος!!!]

    ΥΓ1. Τι κάνατε δηλαδή; Δεν διαβάσατε τις οδηγίες χρήσης; 🙂

    ΥΓ2. Αφού είμαι η ρίζα του κακού [=25,806975] λογικό ήταν να είμαι και το σχόλιο #666.

  5. Ο/Η Fou a Graf λέει:

    Οδηγίες χρήσης… σε δουλειές, παιχνίδια και κοινωνικές συμπεριφορές. Δεν τις διαβάζω παρά μόνο στο τέλος – εφόσον υπάρχουν, αφού έχω δοκιμάσει μόνη μου με εφόδιο το ‘κοντά στο νου κι η γνώση’ και διασταυρώνω τα αποτελέσματα. Εντελώς υπεροπτικά και ξερολιαστικά, έχω διαπιστώσει εδώ και πολλά χρόνια πως ένα πράγμα μπορείς να το κάνεις με πολλούς τρόπους κι οι οδηγίες χρήσεως λειτουργούν συχνά περιοριστικά, αντί για βοηθητικά – τουλάχιστον σε μένα που είμαι το κέντρο του κόσμου (μου) και έξπερτ στο φότοσοπ! Εξάλλου, αν κάτι αποφασίσω να το κάνω, θα το κάνω επειδή με τσίγκλισε, χωρίς κανόνα. Αν είναι να το κάνω με κανόνα, δε θα με τσίγλιζε αρχής γενομένης. Αυτό βέβαια γίνεται μερικές φορές δυσλειτουργικό, μη αποτελεσματικό και καταλήγει σε παταγώδεις αποτυχίες, αλλά παίρνω την ευθύνη για τον εαυτό μου και μόνο – ίσως γιατί χαίρομαι απίστευτα με τις νίκες μου και ευγνωμονώ τις ήττες μου, με το σπαθί μου, χωρίς μάνιουαλ, αυτοσχεδιάζοντας 😉 (χμ, μόλις αποφάσισα να με ανακηρρύξω επισήμως «αυτοσχεδιάστρια» χαχαχαχαχαχχα)
    @ΥΓ2. χαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχα!!! (με άρεσεεεεεε!!!) 😀

  6. Α! Κι εγώ, μέσες άκρες, περίπου της ίδιας σχολής είμαι. Στο πιο αποστασιοποιημένο, ίσως… Δεν πάω σχεδόν ποτέ γυρεύοντας. Περιμένω να με… γυρέψουν.

    Οδηγίες… Κανόνες… Ποιος ασχολείται; Το μονοπατάκι μας το φτιάχνουμε μόνοι μας. Αυτοσχεδιάζοντας…

    ΥΓ2. Δεν είναι δικό μου. Του Αρκά είναι. Κάνω επαναλήψεις τελευταία… 🙂 Λείπουν κι όλοι σε διακοπές ή, ίσως, ετοιμάζονται κρυφίως για την Φθινοπωρινή Επανάσταση. Τελευταίος θα την πάρω είδηση ο φούστης! Ως συνήθως καθυστερημένο…

  7. Ο/Η Fou a Graf λέει:

    χε! αυτό το «περιμένω να με γυρέψουν» είναι κάτι που εφαρμόζω κι εγώ τελευταία, με πολύ εντυπωσιακά αποτελέσματα, σε σημεία να μην προλαβαίνω – ή να μη θέλω καν – να γυρέψω εγώ. Καινούριο παιχνίδι, καινούριος χορός, και η ηλεκτρική σκούπα μεγάλο εφόδιο! (σήμερα εγκαινιάζω την νέα μου χρονιά – πάντα έκανα πρωτοχρονιά 1η Σεπτέμβρη – με μετακόμιση επίπλων στο μπαλκόνι και ενθουσιαστική λάτρα φορώντας το καλύτερό μου άουτφιτ). Προσωπική επ-ανά-σταση εδώ και τώρα! (εσείς καθυστερημένο, εγώ αυτιστικό, πως να πάει μπροστά αυτός ο τόπος;) 😆 😉
    Υ.Γ. Ευχαριστώ για τις μουσικές στο μπλόγκι σας, αποτέλεσαν έμπνευση και μουσική επένδυση για τα σημερινά οικιακά, σε λούπα (ή είμαι ολόκληρη αυτιστική ή όχι, μισές δουλειές δεν κάνουμε! 😆 )

  8. «Να με γυρέψουν» είπα, δεν είπα και να με βρουν 🙂 Αυτό είναι κομμάτι δύσκολο. Είμαι πολύ καλά «κρυμμένος» στο… Κέντρο του κόσμου…

    Καλημέρα, καλή βδομάδα και Καλή Χρονιά!!!

    ΥΓ1. Συνήθως αρχίζω τις χρονιές κάπου μέσα στον Ιούνιο [κινητή γιορτή 🙂 ] Έτσι, όταν επιστρέφουν όλοι εξουθενωμένοι απ’ τις διακοπές έχω ήδη «φύγει».

    ΥΓ2. Βαθειά μου πεποίθηση: αυτός ο τόπος μπορεί να πάει μπροστά και χωρίς εμένα.

    ΥΓ3. Παρακαλώ! Έχω και καναλάκι στο γιουτούμπι, ίσως εκεί βρείτε κάτι καλό και για το… πλύσιμο των πιάτων 🙂

  9. Ο/Η Fou a Graf λέει:

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα! Είστε καναλάρχης;! θα σας τιμήσω!! 😀

  10. Ο/Η koufetarios λέει:

    Με αφορμή αυτά που έγραψες θυμήθηκα πως ήμουν πιτσιρίκι και πήγα στο σπίτι ενός φίλου του πατέρα μου που είχε λέει ίντερνετ.. Ελάχιστες τότε οι ελληνικές σελίδες, κάθησα δίπλα του και μ’ έβαζε να διαβάζω την ιστορία του Μέγα Αλέξανδρου.. Μαζί με τα βιβλία λοιπόν είχα ανακαλύψει κάτι που δεν θα γνώριζα αργότερα πόσο εύκολα θα έχανε την αξία του..!

    Καλησπέρα!

  11. Ο/Η Fou a Graf λέει:

    Δεν νομίζω πως έχασε την αξία του το ιντερνετ – αν κατάλαβα καλά. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο και ένας πλούσιος κόσμος γνώσης, τέχνης, ενημέρωσης, επιστήμης, συν τοις άλλοις είμαστε όλοι συνδεδεμένοι, είναι ένα υπέροχο εργαλείο επικοινωνίας. Το θέμα είναι πως χρησιμοποιεί κανείς ένα εργαλείο και τι αξία του χρεώνει για τον εαυτό του. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s