Το εγώ είναι ρήμα

Πριν καιρό ένας καλός φίλος μοιράστηκε μαζί μου μια σκέψη του – από’κείνες τις φιλοσοφικές/υπαρξιακές που ομολογούνται πάνω στο ξεγύμνωμα κορμιών, ψυχών και συνειδήσεων.
«Το εγώ είναι ρήμα»
Το πήρα αμάσητο, όπως συνήθιζα εκείνη την εποχή – βρισκόμουν σε περίοδο αγορών.
Περνώντας ο καιρός και περνώντας κι εγώ στο επόμενο στάδιο όπου οι αγορές εξελίχθηκαν σε επενδύσεις προς προσωπική ανάπτυξη, αυτή η φράση τριγυρνούσε στο μυαλό μου κάθε φορά που άκουγα, έλεγα, ή – πιο βαθιά – αντιλαμβανόμουν ένα εγώ.
«Το εγώ είναι ρήμα»
Το εγώ είναι ρήμα, πράγματι. Είναι ένα ενεργητικό ρήμα, όπως το παίζω, δίνω, θέλω, γελάω, κλαίω, τρώω, τραγουδάω, χορεύω  κ.ο.κ.
Έχοντας αυτό στο μυαλό, ποιά νά’ναι η λέξη που εμπεριέχει τον εαυτό και είναι παθητική;
Το ‘είμαι’. Όπως δέχομαι, δίνομαι, χαίρομαι, λυπάμαι, κοιμάμαι, μπερδεύομαι κ.ο.κ.
Αναπόφευκτα όλα αυτά – αρκεί να τα παρατηρήσεις, δε θέλει και πολλή φιλοσοφία – με οδήγησαν στο απλό και αυτόματο συμπέρασμα:
Δεν υπάρχει τίποτα κακό ή καλό στο εγώ. Δεν υπάρχει τίποτα καλό ή κακό στο είμαι. (όπως δεν είναι απαραίτητα κακή η κάθε καταστροφή, ή ντε και καλά καλή η κάθε δημιουργία).
Δεν είναι τίποτε άλλο από δηλώσεις κατέυθυνσης της ενέργειας.
Το πρόβλημα δημιουργείται όταν βάζεις το ένα στη θέση του άλλου:
Παίζομαι (ή/και δεν), κλαίγομαι, γελιέμαι, τρώγομαι κ.ο.κ.
Και μόνο που τα κοιτάς, δε σου φαίνονται ανορθόγραφα;
‘Κείνη η ρημάδα η κατάληξη που δηλώνει το «ποιος», σε σχέση με τη ρίζα/σημασία της λέξης, δεν κάθεται καλά…
Κι όμως δεν υπάρχει λάθος.
Αυτό που ξενίζει είναι η κατεύθυνση της ενέργειας. (όχι, δεν είμαι χίπισσα, μιλάω για γραμματική!)
Η ενέργεια του ρήματος γυρνάει παθητικά.
Στρέφεται προς τον εαυτό.
Και κάνει κύκλους. (εντάξει, μπορεί να είμαι λίγο χίπισσα!)
Για σκέψου το όμως.
Σκέψου το.
Υ.Γ. Δεν είμαι και γλωσσολόγος, αλλά το μοναδικό ρήμα που βρήκα ως «φυσιολογικό» παθητικό με ξεκάθαρη ενεργητική σημασία, είναι το μάχομαι. Δεν υπάρχει μάχω, κι όμως αυτό εννοεί.
Δε θα σου πω γιατί το αναφέρω. Πάρ’το εσύ από’δω και πέρα.
😉

Advertisements

5 thoughts on “Το εγώ είναι ρήμα

  1. Επομένως, το »είμαι» είναι αποτέλεσμα του »εγώ» ή περιέχουν και τα δύο την ίδια ενέργεια? Λες ότι δεν είναι ούτε καλά ούτε κακά από μόνα τους σωστά? Αλλά ότι εξαρτώνται κάθε φορά από την ποιότητα που τους προσδίδουμε εμείς? Ή μήπως είμαι τελείως »εκτός» θέματος? 🙂

    Καλό απόγευμαα! 🙂

  2. Γεια σου magikifoni! όχι, κανένα δεν είναι αποτέλεσμα κανενός και η ενέργεια είναι ενέργεια – δεν είναι πολλές για να μοιάζουν ή να είναι ίδιες! απλώς στη μια περίπτωση στρέφεται προς τα έξω και στην άλλη προς τα μέσα (κι αυτό από μόνο του δεν είναι καλό ή κακό, απλά είναι). Όταν ένα πλάσμα στρέφει την ενέργεια – που είναι να βγει προς τα έξω – προς τα μέσα, κάνει κύκλους. Κι αυτό είναι πραγματικό, και δεν έχει να κάνει με καμιά «ποιότητα» που προσδίδουμε – το λέω από απλή παρατήρηση, ούτε καν διανόηση. Καλό απόγευμα!

  3. Για σου χίπισσα! 😉
    Είμαι- είμαστε αυτό που είμαστε και το αν είναι καλό ή κακό «αυτό» ποιος το κρίνει;
    Ποιος παρατηρεί ποιον;
    Το εγώ παρατηρεί το εγώ και αυτό το εγώ έχει άραγε επίγνωση των κόλπων που παίζει;
    Το εγώ κρίνει, αξιολογεί και κρίνει τον εαυτό του και προσπαθεί ν’ αλλάξει αυτό που νομίζει πως είναι, σε κάτι που θα ήθελε να είναι ;
    Και δεν νομίζω πως υπάρχει υπερεγώ, υπάρχει μόνο ένα τεράστιο εγώ που τα θέλει όλα δικά του!
    Όπως έσωθεν έτσι και έξωθεν, αυτό είναι φως φανάρι! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s