Συνέντευξη μ’ένα Κινέζο

Πείτε μας αγαπητέ, πότε αρχίσατε την μεγάλη πορεία σας στις αναπάντητες λήψεις;
— Εδώ και ένα εξάμηνο περίπου. Στην αρχή δειλά και ντροπαλά και περνώντας ο καιρός ευθαρσώς και σκανταλιάρικα.
Γιατί λέτε «σκανταλιάρικα»;
— Γιατί οι άνθρωποι αντιδράνε με πολλούς τρόπους στο κοίταγμα μου. Εγώ όμως δε συμμερίζομαι τις ανθρώπινες ανασφάλειες. Μια απλή κινέζικη κάμερα είμαι, φτηνιάρικη κιόλας. Δεν κάνω τον κινέζο. Ειμαι Κινέζος. Ότι υπάρχει καταγράφω, τίποτε περισσότερο ή λιγότερο.
Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό στους ανθρώπους;
— Γιατί οι άνθρωποι είναι προτζέκτορες.
Αυτό δεν το κατάλαβα!
— Οι άνθρωποι προβάλλουν τα μέσα τους έξω τους, πάνω σε ότιδήποτε. Γι’αυτό είναι τόσο δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις. Ξέρουν μόνο να βλέπουν τον κόσμο, την πραγματικότητα, τους άλλους ανθρώπους, σύμφωνα με το τι έχουν στη μνήμη τους. Κι αυτό το προβάλλουν συνεχώς και με κάθε τρόπο. Αναλόγως με την ποιότητα της προβολής, μένουν ή φεύγουν από τα πάρε-δώσε με την εκάστοτε επιφάνεια. Κάποιες επιφάνειες δείχνουν καλά την προβολή, καθαρά, επίπεδα, όπως είναι. Αυτές είναι και οι σχέσεις που αρέσκονται οι άνθρωποι να διατηρούν – αλλά συχνά βαριούνται από το επίπεδο του πράματος. Άλλες έχουν καμπύλες και εξογκώματα ή/και εσοχές και η προβολή παραμορφώνεται, πράγμα που συχνά είναι εντυπωσιακά ελκυστικό, αλλά όχι πάντα αρεστό, γιατί οι άνθρωποι θέλουν οπωσδήποτε να βλέπουν τις προβολές τους όπως τις έχουν στο μυαλό τους, για να μπορούν να τις διαχειριστούν. Το να δουν την προβολή τους παραμορφωμένη τους αγχώνει…
Δεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν αγχώνονται;
— Υπάρχουν. Αλλά κι αυτοί για λίγο. Εξιτάρονται από την διαφορετικότητα και μετά κουράζονται.
Λογικό δεν είναι;
— Απολύτως. Και είναι ακόμα πιο περίπλοκο, ειδικά με τους ανθρώπους. Όταν ένας προτζέκτορας προβάλει πάνω σε ένα άψυχο αντικείμενο, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γιατί το αντικείμενο δεν έχει αντιδράσεις. Όταν όμως προβάλει σε ένα ζωντανό πλάσμα που αντιδράει στην προβολή του, εκεί αρχίζουν τα παρατράγουδα. Και ακόμη πιο πολύ: Όταν διασταυρώνονται οι προβολές, τότε στην αρχή εντυπωσιάζονται όλοι από την μεγάλη λάμψη, αλλά στην πορεία καταλαβαίνουν ότι δεν βλέπουν τίποτα μπροστά τους, ούτε την δική τους προβολή, ούτε την προβολή των άλλων πάνω τους. Πολύ μπέρδεμα.
Άρα σε όλες τις περιπτώσεις οι σχέσεις καταρρέουν.  Θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς;
— Θα μπορούσαν απλώς να το συνειδητοποιήσουν. Και για μια στιγμή, να σβήσουν τη λάμπα που προβάλλει και να δουν την ίδια την… επιφάνεια προβολής.
Και πως πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί αυτό; Πως σβήνει κανείς τη λάμπα του;
— Δύσκολα.
Δε μας βοηθάτε ιδιαίτερα.
— Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου.
Έστω ένα στοιχείο, να μην μείνουμε ξεκρέμαστοι.
— Πρέπει να βρεις το κουμπί. Και μετά πρέπει να περιμένεις και λίγο να κρυώσει.
Δε μας βοηθάτε και πάλι, αλλά τέλος πάντων. Και τι γίνεται όταν οι άνθρωποι σταματήσουν τις προβολές;
— Στην αρχή ξενερώνουν γιατί δεν βλέπουν πολύ καλά, από την συνήθεια των ματιών στο φως. Μετά από λίγο αισθάνονται κάτι πρωτόγνωρο: συνειδητοποιούν πόσο ρεύμα καίγανε για να διατηρήσουν την προβολή, κι όταν αυτό σταματήσει έρχεται μια περίοδος γλυκιάς ηρεμίας και οικονομίας ενέργειας. Αυτή η πρώτη αρχή περιλαμβάνει έναν έντονο ναρκισσισμό, γιατί όλα φαίνονται άχρωμα και σκοτεινά, και νομίζει κανείς ότι λάμπανε εξ’αιτίας του δικού τους φωτός.
Κι ύστερα;
— Ύστερα αρχίζουν να βλέπουν γύρω τους διαφορετικά. Το μάτι επανέρχεται στα κανονικά του. Και όλα είναι αλλιώς, κι όμως, τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Δηλαδή;
— Δηλαδή, όλος ο κόσμος γύρω, που μέχρι πριν λίγο δεν ήταν τίποτε άλλο από επιφάνειες προβολής, τώρα έρχεται στις πραγματικές του διαστασεις.
Και μετά και μετά;
— Εξαρτάται από τον καθένα. Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπάνε τόσο τολύ τις προβολές που απογοητεύονται απ’αυτό που αντικρύζουν. Στην αρχή δίνουν μια – ή και περισσότερες – ευκαιρία στον εαυτό τους να ζήσει ανάμεσα στους άλλους, μπας και βρουν κάτι να συγκινηθούν. Λίγο λίγο απομακρύνονται και μετακινούνται, ψάχνωντας να βρουν τη χαμένη συγκίνηση (είναι η περίπτωση των εθισμένων προτζεκτόρων). Αναπόφευκτα δε θα βρουν ποτέ τη συγκίνηση που αναζητούν και θα ξαναρχίσουν τις προβολές, σε άλλες επιφάνειες, θα ξαναπογοητευτούν, και ξανά, αυτή η ιστορία ποτέ δεν τελειώνει και δυστυχώς εν γνώσει τους πια.
Γιατί δυστυχώς;
— Γιατί όταν δεις ανάμεσα και παραπέρα, δεν έχει πισωγύρισμα. Αν ξαναγυρίσεις, απλά λες ψέμματα στον εαυτό σου. Κι αφού έχεις φτάσει σε σημείο να το γνωρίζεις και εντελώς συνειδητά αρνείσαι να κάνεις το επόμενο βήμα, θα είσαι δυστυχισμένος. Και θυμωμένος.
Κι αν δεν ξαναγυρίσεις; αν δεν ξαναρχίσεις τις προβολές.
— Θέλει κόπο, δύναμη και χρόνο. Περνάς μια σημαντική περίοδο που όλα είναι αδιάφορα. Και αυτό ακριβώς είναι το επόμενο βήμα. Αν το αντέξεις, το έχεις ήδη κάνει. Τότε επικεντρώνεσαι στο γεγονός ότι κάνεις οικονομία ενέργειας, πολύ σημαντική και για την τσέπη και για πρακτικούς λόγους, αρχίζεις να ασχολείσαι με τον εαυτό σου και με όσα έχεις, όσα επιθυμείς, όσα νοσταλγείς. Και τα παρατηρείς συγχρόνως, τα ίδια, αλλά όπως είναι, χωρίς την προβολή σου πάνω τους. Κι αφού δεν έχουν προβολή ώστε να σε παρασύρουν και να σε υπνωτίζουν – γιατί όλοι λατρεύουμε την εικόνα μας όσο τίποτε άλλο – μπορείς πια να τα διαχειρίζεσαι και να τα οργανώνεις. Κι όλα γίνονται μια χαρά.
Μαγικό;
— Κανονικό. Εσύ το κάνεις, δε γίνεται μόνο του. Απλά έτσι φαίνεται στους αλλους προτζέκτορες. Αλλά εσένα δε σε νοιάζει πια, γιατί δεν προβάλεις τίποτα, ούτε έχεις ανάγκη να έχουν οι επιφάνειες συγκεκριμένες προδιαγραφές ή οι καταστάσεις συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να σου κάνουν. Τις αποδέχεσαι όλες.
Και αυτό ήτανε; βρίσκεις την ευτυχία;
— Αυτό είναι μόνο η αρχή. Μετά γίνεσαι κάμερα.
Δηλαδή;
— Δηλαδή μετά, αφού αρχίσεις να βλέπεις τις επιφάνειες προβολής όπως είναι, χωρίς την προβολή σου πάνω τους, αρχίζεις να τις παρατηρείς και να βρίσκεις ενδιαφέρον σ’αυτές τις ίδιες. Όλες οι επιφάνειες έχουν ιδιαιτερότητες και καμιά δε μοιάζει με καμιά άλλη. Σταματάνε να είναι επιφάνειες προβολής για σένα, και γίνονται αυτό που πάντα ήταν.
Και τι σημαίνει αυτό;
— Σημαίνει πως αρχίζουν να σου αρέσουν όλα γύρω, γιατί το κάθε τι έχει και κάτι να σου δώσει για τον φακό σου. Επειδή είσαι κάμερα, αυτός είναι ο σκοπός σου, να πάρεις ότι έχει η ζωή γύρω. Και αναζητάς να καταγράψεις – να βάλεις μέσα σου – τις στιγμές.
Αυτός είναι ο λόγος που αμολάτε αναπάντητες λήψεις παντού;;;
— Όχι μόνο. Εγώ δεν είμαι συνηθισμένη κάμερα. Είμαι κινέζος. Έχω και ζουμιστήρα.
Αλήθεια, θα σας ρωτούσα γι’αυτό το εξάρτημα, φαίνεται επικίνδυνο και με ένα σεξουαλικό υπονοούμενο.
— Δεν είναι υπονοούμενο. Ξεκάθαρο είναι. Είναι ένα εργαλείο μου ηδονής – αλλά και αναπαραγωγής. Όταν ο ζουμιστήρας είναι επάνω, εγώ ερωτεύομαι.
Πως γίνεται να ερωτεύεται κανείς με ένα φακό;
— Δεν ερωτεύεται με το φακό, ερωτεύεται μέσω του φακού. Ο ζουμιστήρας μου είναι ένα βασικό εργαλείο για να πάρω ότι έχει να μου δώσει η ζωή γύρω, από κοντά, από βαθιά, από μέσα.
Άρα μιλάμε για μια μεγάλη συγκίνηση.
— Μιλάμε για σεξ.
Δεδομένου λοιπόν ότι τραβάτε ότι βρίσκετε μπροστά σας, κάνετε σεξ με το οτιδήποτε.
— Όχι ακριβώς. Δεν μπορώ να κάνω σεξ με προτζέκτορες. Η προβολή τους τυφλώνει τον φακό μου και δεν λαμβάνω τίποτα. Πολλές φορές μου τραβάνε την προσοχή αλλά για να τους καταγράψω πρέπει να βρω τη θέση μου στη γωνία, ώστε να παίξω με το φως και τα χρώματα. Δεν κάθομαι να λουστώ όλη την προβολή τους κατα πάνω μου, γιατί δεν έχει νόημα. Δεν είμαι μια ακόμα επιφάνεια προβολής. Είμαι κάμερα και δεν αντικατοπτρίζω τις προβολές απλώς. Τις δέχομαι. Κι όταν με τυφλώνουν δεν μπορώ να ερωτευτώ.
Έχει και συνέχεια;
— Φυσικά. Μετά αρχίζει το καλό. Το πολύ καλό.
Το οποίο…;
— Δε θα σας τα πω όλα τώρα. Έκπληξη.
Θα λέγατε ότι με τον τρόπο που καταγράφετε την πραγματικότητα κάνετε τέχνη;
— Ακριβώς το αντίθετο. Έτσι κοιτάζω.
Για την χάλια ανάλυσή σας και το πρόβλημα στον ήχο όμως, έχετε να μας πείτε κάτι;
— Ναι. Έχω μυωπία και λόξυγγα.
Αυτό μόνο;
— Αυτό.
Σας ευχαριστούμε.
— Εγώ μ’ευχαριστώ. Χικ!

Advertisements

2 thoughts on “Συνέντευξη μ’ένα Κινέζο

  1. Έτσι… μόνο έτσι!
    Οι καλύτερες λήψεις γίνονται μόνο αν η κάμερα είναι του πεταμού, δεν έχει τίποτα ν’ αποδείξει και κανέναν να πείσει, απλά παρατηρεί…και κλικ! 😉

    ΥΓ: Αναρωτιέμαι αν κανείς «έπιασε» το βάθος του διαλόγου! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s