Απλά, ωραία και νοικοκυρεμένα.

Foulianna, [15.08.21 19:43]


Πίνοντας τον καφέ μου στην πισίνα του σπιτιού μου δεκαπενταυγουστιάτικα, απολάμβανα την ησυχία και το πρωινό αεράκι. Που και που περνούσε μια μέλισσα για να πει μια καλημέρα.
Μια τέλεια μέρα στο μόνιμο εξοχικό μου!

Χαζεύοντας απέναντι στα σπίτια πέρα από το ρέμα, το μισό μου οπτικό πεδίο πλημμύριζε η γαλάζια έκταση του ουρανού. Εδώ κι εκεί κάποια κουνουπιδωτά σύννεφα.
Αυτό θα πει να ζεις εκτός πόλης!
Σε μια στιγμή το βλέμμα μου έπεσε σε ένα χελιδόνι που χόρευε σαν να γλυστρούσε σε κύμα. Ένας ιπτάμενος σέρφερ!

Χμ, σκέφτηκα, πως και είναι μόνος του ο μαύρος; Δεν πάει πολύς καιρός που κοιτάζοντας ψηλά έβλεπες πεντέξι χελιδονάκια να παίζουν και να τσιροκοπούν χαρούμενα.
Ψάχνοντας με το βλέμμα μου, εντοπίζω άλλο ένα.
Οκ, είναι ζευγάρι, σκέφτομαι, αλλά τι στο καλό, μόνα τους είναι;
Ναι.
Είναι μόνα τους.
Σε μια έκταση που πιάνει το μάτι μου εδώ που κάθομαι, δε θα’ναι καμία 200-300 μέτρα περιφερειακά; Εντάξει, δεν είμαι και ο Σούπερμαν.

Όχι.
Μόνο αυτά τα δύο είναι.
Και τώρα που τα παρατηρώ, όχι, δεν κάνουν σέρφινγκ όπως νόμιζα.
Οι κινήσεις τους είναι πιο στοχευμένες.
Μα βέβαια! Ψαρεύουν!
Κυνηγάνε έντομα.
Είναι ιπτάμενοι ψαράδες!
Πως δεν τό’χα δει τόση ώρα;
Και που βρίσκουν να φάνε;

Με τους καύσωνες δεν έχει μείνει μύγα για μύγα, κουνούπι έχουμε να δούμε από… οκ, από χθές, αλλά ήταν κι αυτό ένα, πού είναι τότε που δεν μπορούσαμε να καθίσουμε το σούρουπο έξω, γινόταν επιδρομή!

Πράγματι, άλλες φορές θα καθόμουν στην αυλή με τον καφέ και θα με περιτριγύριζαν κανένα σμήνος από μύγες και μέλισσες από περιέργεια ή γιατί τους μύρισε ο καφές.
Κάτω στα πόδια μου θα με γαργαλούσαν που και που μικρά ζουζουνάκια, και κάνα μέτρο πιο κει θα έβλεπα μια μεγάλη λεωφόρο μυρμηγκιών σε rush hour.

Που είναι όλα αυτά τα έντομα;
Γι’αυτό δεν έχει πουλιά; Επειδή δεν βρίσκουν να φάνε;
Ωραία τα καταφέραμε, ομολογώ.
Μα φταίει ο καύσωνας.

Τώρα θα μου πεις, οι επιστήμονες λένε ότι έχουμε καύσωνες εξ’ αιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Κι εγώ τι σχέση έχω με αυτό;
Αυτό γίνεται εκεί έξω, στη φύση, στη γη. Εκεί έξω.
Μα…
Για στάσου.
Κι εγώ εδώ έξω κάθομαι.
Και μέχρι τώρα με ενοχλούσαν όλα αυτά τα παλιοζούζουνα, τα σιχαίνομαι, αγαπώ όλα τα ζώα αλλά αυτά τα πλάσματα πως είναι έτσι θέ μου;

Αχ!
Μια αράχνη πάνω μου! Ξου ξου παλιοαράχνη.
Ωχ! Για δες πως χοροπηδάει που καίγονται τα ποδαράκια της από το καυτό δάπεδο που τόσο νοικοκυρεμένα έφτιαξα στην αυλή μου!
Ρε συ αυτό το καημένο αισθάνεται, πονάει. Μήπως τελικά τα έντομα δεν είναι αυτό που νόμιζα;
Με πόση ευκολία τα σκοτώνουμε όλοι επειδή είναι διαφορετικά;

Ρατσισμός σε επίπεδο φύσης.
Σιχαινόμαστε ότι δεν δεν αναγνωρίζουμε ως οικείο. Ό,τι δεν είμαστε.
Τέτοιοι είμαστε, για να μη μπερδευόμαστε, ε;

Και που να πάει τώρα το μυαλό σου ότι η εξαφάνιση των πουλιών οφείλεται στην εξαφάνιση των εντόμων, που οφείλεται στον καύσωνα, που οφείλεται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, που οφείλεται στην υπερκατανάλωση πάσης φύσης ενέργειας και πόρων της γης από τον άνθρωπο, δηλαδή εμένα και σένα.

Μα γιατί εγώ τι κακό έκανα;
Δεν κάνω ανακύκλωση; Δεν αρκούμαι σε ένα απλό μοτεράκι σε μορφή ανεμιστήρα για δροσιά;
Δεν μένω έξω από την πόλη;
Απλά όμορφα και νοικοκυρεμένα.

Πωπω, έδω που τα λέμε, όσοι ζουν στην πόλη πρέπει να περνάνε πολύ δύσκολα με τον καύσωνα.
Προχθές έπρεπε να πάω στο κέντρο και απ’όπου περνούσα με έλουζαν ζεστά ρεύματα αέρα από τα ερκοντίσιον.
Έξω έρημος και μέσα ψυγείο.

Αν βέβαια όλοι κλείνανε ταυτόχρονα τα ερκοντίσιον στην πόλη, δε θα έπεφτε 2-3 βαθμούς η θερμοκρασία έξω; Τουλάχιστον. Με έναν ανεμιστήρα και ανοιχτά όλα τα παράθυρα να κάνει ρεύμα, κάτι γίνεται.
Όπως παλιά.
Και παλιά είχαμε καύσωνες, και κοιμόμασταν με το σεντόνι στο μπαλκόνι. ΜΓΔ.

Αλλά μετά ξαφνικά όλα έγιναν προσβάσιμα σε όλους και ο κάθε νοικοκύρης μπορούσε να έχει ερκοντίσιον και στο δικό του σπίτι.
Πλέον δεν υπάρχει σπίτι χωρίς ερκοντίσιον, είτε είναι μεγάλο είτε μικρό. Έγινε μαστ.


Και θα μου πεις.
Και με αυτή τη ζέστη, έτσι πρέπει να είναι τα σπίτια, δροσερά και ωραία. Και νοικοκυρεμένα.
Τι με κόφτει εμένα αν έχει ζέστη έξω; Φταίει η κυβέρνηση, έκαψε όλα τα δάση.
Και η κλιματική αλλαγή.
Καταστρέψαμε τον πλανήτη.
Πως; Δεν ξέρω.
Εγώ καθόμουν μέσα στη δροσιά μου κι έβλεπα τις φωτιές από την τηλεόραση, σχολιάζοντας στα σοσιαλ μίντια, πολύ καυστικά μπορώ να σου πω, τις κινήσεις της κυβέρνησης.
Και τις ανοησίες για τον κορονοϊό.
Δε θα με πιάσουν Κώτσο αυτοί.
Είμαι ελεύθερος εγώ.
Δε με ελέγχει κανείς.
Μόνος μου αποφασίζω να καίω ολημερίς το ερκοντίσιον, σιγά μη κάτσω να βράζω μέσα στο σπίτι μου επειδή γίνεται μια κλιματική αλλαγή εκεί έξω. Εγώ είμαι ένας απλός, τίμιος νοικοκυρεμένος πολίτης.

Έχεις δίκιο και λες αλήθεια.
Απλός είσαι, γιατί δεν έχεις δει πόσο πολύπλοκη είναι η ζωή. Προτιμάς όλα γύρω να είναι ελεγχόμενα, ασφαλή, όπως τα έφτιαξες, ξέρεις και εμπιστεύεσαι.
Τίμιος γιατί δεν κοροϊδεύεις κανένα άνθρωπο, είσαι ξεκάθαρος και οι επιλογές σου είναι δικές σου, παίρνεις όλη την ευθύνη – εκτός φυσικά από όσα φταίει η κυβέρνηση.
Νοικοκυρεμένος γιατί έχεις πετύχει μια άνεση στην καθημερινότητά σου, έχεις ζέστη τον χειμώνα, δροσιά το καλοκαίρι, ευκολία στις μετακινήσεις σου με το αμάξι σου, ένα πιάτο στο τραπέζι σου καθημερινά όπως το θέλεις, το κινητό σου με τον ωραιότατο φωτογραφικό φακό για να βγάζεις τις σέλφις σου και να δείχνεις στα σοσιαλ ποιος είσαι, έχεις και τα επαναστατικά ή φιλοζωικά σου ενδιαφέροντα, όλα στρωμένα και νοικοκυρεμένα τα έχεις!
Και πάνω απ’όλα πολίτης γιατί είσαι ζώο πόλης. Δεν εννοώ ότι ζεις σε πόλη, που το κάνεις, αλλά ότι δεν έχεις επαφή με τη φύση (σου – περισσότερο).
Δεν είσαι μέρος της, δεν συνειδητοποιείς ότι ζεις μέσα της ακόμα και στην πόλη, και όλες οι νοικοκυρεμένες αποφάσεις και επιλογές που έχεις κάνει για την άνεση, την ευκολία και τη στρωμένη ζωή που κάνεις έχουν επίπτωση στη φύση – αυτό που λες εκεί έξω.

Που να καταλάβεις ότι έχουν λιγοστέψει τα έντομα; Εσύ έτσι νοικοκυρεμένος που είσαι βάζεις κάθε καλοκαίρι τέζα, εδώ και δεκαετίες, και τέζα η μικρή Τερέζα, είσαι καθαρός εσύ, σιγά μην αραχνιάσουμε κιόλας για την κλιματική αλλαγή. Είπαμε, αυτή γίνεται εκεί έξω, στη φύση, όχι μέσα στο σπίτι σου.
Δίκιο έχεις.

Έτσι κάπως καταστρέψαμε τον πλανήτη, απλά, ωραία και νοικοκυρεμένα.
Όχι μόνο τώρα.
Εδώ και 37 χρόνια, το κάνουμε κάθε μέρα, εγώ και συ, και οι μεγάλες εταιρείες που τις βάλαμε να φτιάχνουν τα πολύτιμα υπάρχοντα μας για να είμαστε νοικοκυρεμένοι, και οι κυβερνήσεις που επιλέξαμε για να βολέψουν όλα όσα θέλουμε, εγώ και συ.
Απλά, όμορφα, νοικοκυρεμένα.

Κι αν έχει κλιματική αλλαγή, οι μεγάλες εταιρείες πρέπει να το διορθώσουν, και οι κυβερνήσεις.
Δεν ξέρω πως.
Εγώ τι να κάνω;
Τι;
Δεν μπορώ να παίρνω καθημερινά το αμάξι για να πηγαίνω στη δουλειά μου;
Τι λες ρε μάστορα, έχεις μπει σε αστικό ή μετρό να δεις πως είναι; Να βρουν τρόπο οι κυβερνήσεις να μετακινούμαι με άνεση και ταχύτητα και χωρίς να μου κοστίζει, είναι δικαίωμα μου, αυτό θέλω.
Τι εννοείς να μην καίω το ερκοντίσιον όλη μέρα στους 23 βαθμούς;
Σιγά μην κάτσω να βράσω.
Να βρουν οι εταιρείες τη λύση.
Δεν ξέρω, να βρουν ένα τρόπο να μου παρέχουν δροσιά στο σπίτι μου γιατί έτσι θέλω, και χωρίς να μου κοστίζει.
Δεν ξέρω πως.
Ξέρω μόνο τι θέλω.
Άδικο έχω;

Δίκιο έχεις.

Κι όταν θα με ρωτήσεις γιατί να θυσιάσεις εσύ τη ζαχαρένια σου για να σωθεί ο πλανήτης και όχι η ζαχαρένια των εχόντων που έχουν και τη μεγαλύτερη ευθύνη και που οι ίδιοι δεν κάνουν την ίδια θυσία,

θα σου πω απόλυτο δίκιο έχεις.

Κι εσύ χρειάζεσαι.

Κάποιος πρέπει να τους τα λέει.

Άσε που σου γκρινιάζω.

Αλλά είναι που δε βλέπω σωτηρία έτσι όπως τα κάναμε βρε αδερφέ.


Δεν υπάρχει σωτηρία.


Πάει ο πλανήτης μας.
Τον καταστρέψαμε.
Εγώ και εσύ. Κι αυτοί.


Απλά, ωραία και νοικοκυρεμένα.

Και καλό δεκαπενταύγουστο νά’χουμε.

2 σκέψεις σχετικά με το “Απλά, ωραία και νοικοκυρεμένα.

  1. Μάλιστα madame μου, δεν αντιλέγω είναι έτσι γιατί ο άνθρωπος έχει πάντα ότι του αξίζει! 😛
    Τώρα όμως θα το παίξω αθεράπευτα αισιόδοξη γιατί πιστεύω πως ο άνθρωπος με την ίδια ακριβώς ενέργεια που καταστρέφει μπορεί να δημιουργήσει, φτάνει πρώτα να πιάσει πάτο! 😉
    Εδώ έχει καταφέρει την έρημο να την μετατρέψει σε λιβάδι (πχ Ισραήλ), πυροβολεί τα σύννεφα και φέρνει βροχή, η ιατρική κάνει άλματα το ίδιο και η τεχνολογία και όλα, όλο και πιο γρήγορα!
    Μάρτυρας ο χρόνος που θα δείξει τα αποτελέσματα των πειραματισμών και μέχρι τότε υπομονή, υγεία και αγάπη στις καρδιές μας! 🙂 ❤

  2. Καλά τα λες Άιναφετς μου, αλλά εγώ επιμένω να βλέπω τα πράγματα όπως είναι: Ποιος σου είπε ότι ήταν καλό για τη φύση να μετατραπεί μια έρημος σε λιβάδι επειδή έτσι βολεύει τους ανθρώπους; και η ερημος έχει τη σημασία της για τη φύση. Αυτό ακριβώς περιγράφω, το ότι τα κάνουμε όλοι όλα όπως μας βολεύουν, εντελώς αποκομένοι από τη φύση, δεν την ακούμε, δεν τη βλέπουμε, δε τη σεβόμαστε, δεν τη ρωτάμε, απλά αποφασίζουμε και κάνουμε ότι μας κατέβει στο κεφάλι. Ναι, ο άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει, να σώσει, και να ανακαλύψει, αλλά μόνο μεχρι εκεί που τον βολεύει. Τον ίδιο. Πόσοι και πόσοι γύρω μας αντιδράνε στα εμβόλια γιατί σκέφτονται μόνο το κωλαράκι τους και δεκάρα δε δίνουν για τους άλλους ανθρώπους – μέχρι να συναντήσουν τον ιό φυσικά. Πόσους ξέρεις που έχουν ερκοντίσιον στο σπίτι τους θα πουν: φέτος εγώ θα τη βγάλω με σκέτο ανεμιστήρα γιατί πρέπει αυτή η τρέλλα με την εμμονική και άρρωστη «δροσιά» στο σπίτι να σταματήσει, κάνει κακό στο περιβάλλον και εγώ θα κάνω αυτό που μου αναλογεί, άσχετα με το τι κάνουν οι άλλοι. Πόσες εταιρίες ή κυβερνήσεις ξέρεις που θα έκαναν το σωστό για τον πλανήτη, χάνοντας εκατομμύρια ή/και ψηφαλάκια; Και πόσους από όλους μας, ατομικά και συλλογικά ξέρεις που είναι έτοιμοι να αλλάξουν τις συνήθειές τους, την καθημερινότητά τους, να ξεβολευτούν, να κάνουν τους κόπους και τις εκπτώσεις τους και να ζουν πιο φυσικά, αλλά πολύ πιο δύσκολα;
    Γι’αυτό σου λέω:
    Όχι μόνο όλοι μας μαζί καταστρέψαμε τον πλανήτη, αλλά εξακολουθούμε και το κάνουμε με κάθε μας ανάσα, κάθε κίνηση, και ρίχνουμε τις ευθύνες κάπου αλλου.
    Δεν υπάρχει σωτηρία γιατί ο άνθρωπος δεν είναι έτοιμος ακόμα να ζήσει σε έναν όμορφο πλανήτη, γιατί και μέσα του δεν είναι όμορφος, πως να κάνει το έξω του;
    Τέτοιοι που είμαστε μας αξίζει η καταστροφή.
    Και έτσι έχουν τα πράγματα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s